سه شنبه, 25 شهریور 1393 ساعت 02:12

اکران ویژه فیلم « شیار 143 » به تعویق افتاد

اکران ویژه فیلم سینمایی «شیار 143»

اکران ویژه هنرمندان فیلم سینمایی «شیار 143» به دلیل همزمانی با افتتاحیه اکران سراسری فیلم «آرایش غلیظ» و به منظور احترام به عوامل و بازیگران این اثر سینمایی به تعویق افتاد. این اکران قرار بود چهارشنبه هفته جاری در پردیس سینمایی کوروش و با حضور جمعی از هنرمندان عرصه های مختلف صورت پذیرد که بنا به تصمیم گروه سازنده «شیار 143» به مهر ماه موکول شد.

«شیار 143» به نویسندگی و کارگردانی نرگس آبیار و تهیه کنندگی ابوذر پورمحمدی و محمدحسین قاسمی کاری از موسسه هنر ماندگار است که در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر سه سیمرغ بلورین در بخش های بهترین بازیگری نقش اول زن، بهترین فیلم از نگاه مردمی و بهترین کارگردانی(جایزه ویژه هیات داوران) را از آن خود کرد.

دومین فیلم بلند داستانی نرگس آبیار داستان زنی به نام الفت است که در انتظار فرزند خود خبر خوشی را دریافت می کند و به بازگشت وی امیدوار می شود.

فیلم سینمایی «شیار 143» از تاریخ 14 آبان بر پرده سینماهای سراسر کشور اکران می شود.

منتشرشده در اخبار موسسه

گفت‌وگو با نرگس آبيار، كارگردان و محمدحسين قاسمی، تهيه‌كننده «فیلم سینمایی شيار 143»؛

هنوز هم باورمان نمی‌شود

شیار ۱۴۳ بی‌تردید و با فاصله بسیار زیاد نسبت به دیگر رقبا پدیده سی‌و‌دومین جشنواره فیلم فجر بود؛

فیلمی که به‌دلیل داشتن مشکل فنی حتی تا آستانه انصراف از حضور در جشنواره هم پیش رفت و بعد البته لطف خدا شامل حال عوامل شد و همه‌‌چیز دست‌به‌دست هم داد تا دومین تجربه کارگردانی نرگس آبیار وارد بخش مسابقه سینمای ایران یا همان سودای سیمرغ شود و او در کنار رخشان بنی‌اعتماد یکی از ۲بانوی فیلمساز بخش اصلی جشنواره امسال لقب بگیرد.

شیار143 درنهایت در 5 بخش نامزد دریافت سیمرغ بلورین شد و توانست 3جایزه ازجمله سیمرغ بلورین فیلم برگزیده تماشاگران و سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن را از آن خود کند. گفت‌وگو با کارگردان و محمدحسین قاسمی، تهیه‌کننده جوان فیلم برگزیده تماشاگران جشنواره فجر سی‌و‌دوم در یکی از سردترین روزهای زمستان در ساختمان روزنامه همشهری انجام شد؛ آن هم درحالی‌که آبیار به‌دلیل جوش‌آوردن موتور خودرو، آن را کنار خیابان رها کرده و با آژانس خود را به محل قرار رسانده بود.

آنچه در این گفت‌وگوی 2ساعته بین کارگردان و تهیه کننده فیلم شیار 143 با خبرنگار روزنامه همشهری بیش از همه به چشم آمد، نگاه امیدوارانه و توکل سازندگان فیلم در تمام مراحل، از تولید تا نخستین نمایش‌ها در جشنواره بود. ضمن اینکه حین مصاحبه گوشی‌های همراه هر دو میهمان ما مدام زنگ می‌خورد و پشت خط یکی از مدیران فرهنگی به سازندگان شیار 143تبریک می‌گفت؛ از مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تا رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران. یک‌بار هم مریلا زارعی پیامکی برای خانم کارگردان فرستاد با این مضمون که «نتایج آرای تماشاگران اعلام شد؛ پرچم همچنان بالاست!»

استقبال منتقدان، رسانه‌ها، هنرمندان و مردم در همین چند روز نشان داده که همه فیلم را دوست داشته‌اند. کمی برگردیم به عقب؛ لحظه‌ای که فهرست اول فیلم‌های حاضر در بخش مسابقه جشنواره اعلام شد و نام شیار 143 در این فهرست نبود. شما آن لحظه چه حسی داشتید؟

قاسمی: عوامل شیار 143 هم مثل الفت، شخصیت اصلی فیلم، سختی‌هایی تا حضور و پیش از نخستین نمایش فیلم در جشنواره کشیدند و مثل او به یک تعالی رسیدند. همه اتفاق‌هایی هم که در این مدت کوتاه افتاد لطف خدا بود و هست.

آبیار: من و هیچ‌کدام از عوامل در واکنش به غیبت اولیه فیلم در جشنواره با هیچ رسانه‌ای مصاحبه نکردیم، هر چند از این غیبت تعجب کردیم؛ چون می‌دانستیم یک فیلم استاندارد ساخته‌ایم که می‌تواند در بخش مسابقه جشنواره حضور داشته باشد. کسانی که پیش از اعلام فهرست فیلم‌های حاضر در جشنواره فیلم را دیده بودند، پیگیر دلیل نبودن نام آن در میان فیلم‌های بخش سودای سیمرغ شدند و هر کدام به شکلی اعتراض کردند. گرچه ما خودمان هیچ اعتراضی نکردیم.

قاسمی: چند روز پیش یک مستندساز آلمانی که پیگیر ساختن مستندی درباره فیلم است با من مصاحبه کرد. او می‌گفت با دیدن شیار143 یاد مادران سربازان جنگ جهانی دوم افتاده است. این نشان می‌دهد موضوع فیلم چقدر گسترده و جهانی است و می‌تواند با همه ارتباط برقرار کند. همین ارتباط هم در نهایت کار را پیش برد. من فقط یک‌بار پیش از اعلام نتایج کار هیأت انتخاب گفتم که دوست دارم نسبت به کارهای دفاع‌مقدس بی‌مهری نشود؛ همان زمانی که فیلم‌ها را تازه داشتند تحویل دبیرخانه جشنواره می‌دادند. من شخصا از نبودن نام فیلم ما در فهرست اولیه خیلی تعجب کردم اما چون کارها را ندیده بودم، با خودم گفتم شاید کارهای دیگر خیلی بهتر از فیلم ما بوده است. ما همین نسخه‌ای را به هیأت انتخاب داده بودیم که در جشنواره به نمایش درآمد.

مشکل فنی‌ای هم که برای فیلم پیش آمد، باعث شد با نوشتن نامه از حضور در جشنواره انصراف بدهیم. با خودمان گفتیم حتما قسمت نبوده است. البته لطف خدا بود که آن مشکل حل شد. در کنار آن، از منتقدان و اهالی رسانه دعوت کردیم تا به تماشای فیلم بنشینند و ما هم نظرشان را نسبت به فیلم بدانیم. پس از این نمایش جریانی آغاز و علامت تعجب برای همه زیاد شد که چرا شیار 143در جشنواره نیست. نقدهایی نوشته شد درباره فیلم که بیشتر هم مثبت بود. من از اهالی رسانه بسیار ممنونم. کمک آنها فیلم را از غربت نجات داد. خیلی پیگیری می‌کردند. ما نه به سمت فضاسازی رفتیم نه جریان‌سازی. هر چه بود از قدرت خود فیلم بود.

فیلم وارد جشنواره شد و نخستین نمایش آن در سینما آزادی بود. شما فیلم را با مردم دیدید؟

آبیار: نمایش فیلم در سینما آزادی همزمان شده بود با پردیس ملت. من یک ساعت اول فیلم را در آزادی دیدم و بعد رفتم ملت. سالن در آزادی پر بود اما واکنش‌ها را در ملت دیدم. تقریبا همه با فیلم ارتباط برقرار کرده بودند.

قاسمی: این اشتباه من بود که فکر می‌کردم بعضی تیپ‌ها و شخصیت‌ها شاید با فیلم ارتباط برقرار نکنند اما وقتی در پردیس ملت واکنش‌ها و بازخوردها را دیدم، برایم اعجاب‌انگیز بود. فیلم هنوز در کاخ جشنواره اکران نشده بود. برای من مهم بود که مردم درگیر فیلم شوند. در همان روزهای اول نمایش مردم در شبکه‌های اجتماعی شروع کردند به واکنش نشان دادن و حرف‌زدن درباره فیلم. مثلا عده‌ای نوشته بودند 2 روز است درگیر فیلم هستند.

درباره نمایش فیلم در برج میلاد و واکنش اهالی رسانه و منتقدان چطور فکر می‌کردید؟

آبیار: 3-2 نمایش در سینماهای مردمی و واکنش‌های مخاطبان ما را دلگرم کرده بود اما می‌دانستم سالن برج میلاد فضایی متفاوت دارد؛ به همین‌ خاطر خیلی دلهره داشتم و نگران بودم. فیلم که شروع شد و جلوتر رفت، خدا را شکر، دیدم که خیلی‌ها درگیر شده‌اند. به آخرهای فیلم هم که رسیدیم، خیالم کمی راحت شد. خود خانم زارعی به‌شدت منقلب شده بود و مدتی طول کشید تا به حالت عادی برگردد.

قاسمی: فیلم به تیتراژ پایانی که رسید، آن تشویق طولانی اتفاق افتاد و 2 بار هم تکرار شد. یکی از منتقدان می‌گفتند «شما روضه برای روضه‌خوان‌ها خوانده‌اید!». درباره اتفاق‌هایی که در کاخ جشنواره برای چند فیلم افتاد، واقعا نمی‌خواهم قضاوت کنم و حق را به یک طرف بدهم ولی به یک چیز به‌شدت معتقدم و آن اینکه هر چقدر تعارف‌ها را کنار بگذاریم، به نفع همه است.

البته امیدواریم این اتفاق هرگز برای خود شما نیفتد.

آبیار: واقعا سخت‌ترین لحظه زندگی من 2 ساعتی بود که حین نمایش فیلم شیار 143در سالن برج میلاد نشستم. قبض روح شدم. به همین‌خاطر درک می‌کنم دیگر دوستان فیلمساز چه کشیده‌اند.

واکنش‌ها در سالن خوب بود تا رفتید به نشست خبری. همه‌‌چیز البته ابتدا تحت‌تأثیر گریه‌های بی‌پایان خانم زارعی بود اما نکته مهم دفاع شگفت‌انگیز و محکم ابراهیم حاتمی‌کیا از فیلم شما بود. جمله‌ای هم گفت که یادآور جمله شهید آوینی خطاب به حاتمی‌کیا پس از دیدن «از کرخه تا راین» بود: من 2 بار فیلم را دیدم و هر 2بار از آغاز تا پایان گریستم. تاریخ بعد از حدود 20سال تکرار شد و حاتمی‌کیا عین این جمله را درباره فیلم شما گفت.

فضای نشست چطور بود؟

قاسمی: من داشتم هماهنگی‌ها را انجام می‌دادم برای حضور بچه‌ها در نشست. آنجا بود که آقای حاتمی‌کیا را دیدم و یکی از خبرنگاران گفت که ایشان «چ» را به فیلم ما تقدیم کرده است. من اول باور نکردم. نشست بسیار خوب بود و انرژی مثبتی به همه اعضای گروه تزریق کرد.

آبیار: من در سالن برج میلاد بودم؛ اواخر پخش فیلم بود که من آقای حاتمی‌کیا را دیدم. خانم زارعی ابتدا نگاهی به گوشی‌اش انداخت و بعد با تعجب به من نگاه کرد. البته نگفت که چه شده است. بعد که در نشست گفت آقای حاتمی‌کیا فیلم چ را به شیار 143تقدیم کرده، بسیار خوشحال شدیم. فرصت نشد‌تا خیلی از نظرهای لطف و تشکر اهالی رسانه در نشست اعلام شود. معتقدم فضای معنوی کار که در‌ماه مبارک رمضان ساخته شد، تا آن نشست همراه اعضای گروه بود. یکی‌دو نقد همان زمان نوشته شد درباره نوع گویش شخصیت اصلی داستان یعنی الفت. قاسمی: آقای پورمحمدی، یکی از تهیه‌کننده‌های فیلم کرمانی است اما در کرمان روستا به روستا نوع گویش فرق می‌کند. معیار ما گویش شهدادی بود؛ یعنی همان نوع حرف زدن آقای یدالله شادمانی بازیگر کرمانی فیلم. رفسنجانی‌ها فیلم ما را می‌پذیرند. آبیار: ضمن اینکه معیار برای ما باورپذیر بودن حرف زدن شخصیت اصلی و دیگر شخصیت‌ها برای مخاطب بود که به‌نظرم اتفاق افتاد و لهجه از تصویر بیرون نزد. آقای شادمانی از اول تا آخر فیلم همراه ما بود و اگر دیالوگی را تأیید نمی‌کرد، ما جلو نمی‌رفتیم.

فیلم به‌نظر شما فیلم خانم زارعی است؟ یعنی اگر ایشان را از فیلم برداریم و یک بازیگر دیگر جای او بگذاریم، باز همان شیار‌143 می‌شود؟ از اول هم به خانم زارعی برای نقش اصلی فکر می‌کردید؟

آبیار: من که از اول به ایشان فکر می‌کردم و در توانمندی و زحمتی که ایشان برای نقش کشیدند هیچ شکی نیست. ما سعی کردیم بازی همه بازیگران را یکدست دربیاوریم. ما در فیلم 3 نوع بازیگر و نقش داریم؛ اول بازیگران حرفه‌ای مثل زارعی، مهران احمدی، گلاره عباسی، جواد عزتی و یدالله شادمانی که به‌نظرم بازیگری حرفه‌ای است. بعد بازیگران تئاتر کرمان و در نهایت نابازیگران مثل مردم روستا. یکدست کردن این بازی‌ها خیلی کار سختی بود و من سعی می‌کردم غلوها را بگیرم و بازی‌ها را باورپذیر دربیاورم. اگر چه قطعا خانم زارعی یک رکن مهم در شیار 143است اما بازیگران دیگر هم در کنار ایشان خیلی خوب بازی کرده‌اند.

خانم آبیار شما اصالتا یزدی هستید. بردن فضای داستان به سمت یک معدن در مس سرچشمه آیا ربطی به مشارکت شرکت ملی مس در پروژه داشت؟

قاسمی: من از تک تک کارمندان شرکت مس سرچشمه از همین جا تشکر می‌کنم که تنها حامیان ما در تولید شیار 143بودند. شهرک مس جایی است که شما نمی‌توانید وارد آن بشوید. نقش مس سرچشمه برای ما در روند تولید فیلم شبیه داشتن یک هموطن در یک کشور خارجی بود. من نمی‌خواهم اینجا گله کنم اما برخی دوستان قول‌هایی به ما دادند و پس از شروع کار اصلا به روی خودشان نیاوردند و قول‌هایشان را فراموش کردند. پروسه صدور پروانه ساخت تولید ما در دولت قبل بود و بسیار طولانی شد و ما خیلی اذیت شدیم. براساس فیلمنامه، ما یک معدن می‌خواستیم که کارکرد نمادین دارد. فرایندی که در معدن طی می‌شود، برای شخصیت اصلی فیلم ما هم اتفاق می‌افتد. در تفحص هم ما از دل خاک به یک کیمیا می‌رسیم. برای گروه تولید جایی مناسب است که ارتباطات مناسب داشته باشد.

در داستانی که شما اقتباس کردید معدن وجود داشت؟

آبیار: نه. در فیلمنامه اضافه شد.

قاسمی: نخستین پیشنهاد ما معدنی بود در قم. معدن قم را خانم آبیار نپسندید. بعد معدنی پیدا کردیم در یزد که فکر می‌کردیم چون سرزمین مادری خانم آبیار است، مورد قبول واقع شود اما نشد و یکی از دوستان معدنی را در کرمان پیشنهاد کرد که چند روستا هم کنار آن بود و به درد ما می‌خورد. همزمان کارهای دیگری هم می‌کردیم مثل انتخاب بازیگر و خدا را شکر به‌خاطر فیلمنامه، نخستین انتخاب‌ها، آخرین هم بود. با دوستان مس هم صحبت کردیم و آنها نهایت کاری را که می‌توانستند در حق ما انجام دادند. یک قدم مسی‌ها معادل 100قدم کسانی بود که ‌باید از پروژه حمایت می‌کردند و نکردند. من باز هم تأکید و تشکر می‌کنم از کمک‌های مادی و معنوی مدیران و کارکنان شرکت مس سرچشمه. برای گروه تولید ما، حضور مس یک روحیه بود.

پروسه تولید چقدر طول کشید؟

آبیار: حدود یک‌ماه پیش‌تولید در تهران داشتیم. حدود 2 هفته هم در لوکیشن اصلی پیش‌تولید طول کشید و بعد حدود 45روز یا کمی کمتر فیلمبرداری. البته چند روز در میانه‌های تولید، کار خوابید. فیلمنامه را 3-2 سال پیش نوشتم. متن فعلی اقتباس و برداشتی است از داستانی که قبلا نوشته بودم و یک شخصیت آن را انتخاب کردم به علاوه شاخ و برگ‌ها و ماجراهای فرعی.

چقدر به فیلمنامه وفادار بودید؟

آبیار: فیلمنامه بارها اصلاح شد. اعتقاد ندارم فیلمنامه وحی منزل است و اصلا نباید تغییر کند. سر صحنه معمولا پیشنهادها را می‌شنیدیم و متن را عوض می‌کردیم. فیلمنامه را که به چند نفر نشان دادیم، می‌گفتند چیز تازه ندارد، بارها ساخته شده و حتی ضد‌زن و ضد‌جنگ است. با چند فیلمبردار هم که حرف زدم، اعتقاد داشتند کار تکراری است و نمی‌توان کار تازه‌ای برایش کرد. ما وقتی لوکیشن را دیدیم تازه به ایده‌های دیگری رسیدیم. در همان محل تولید فیلم چند شخصیت جالب پیدا و آنها را به داستان اضافه کردیم؛ کسانی که قبلا اصلا در فیلمنامه نبودند.

چرا به فیلمنامه شما می‌گفتند ضد‌جنگ؟

قاسمی: اینجا یک خلط مبحث شده است. برای ما مهم این است که فیلم ضد‌دفاع و ضد‌ارزش نباشد. مگر کسی می‌گوید جنگ خوب است؟ دفاع وظیفه است و کاری مقدس.

هر کدام از شما به کدام فیلم جنگی و دفاع‌مقدس علاقه دارید؟

آبیار: «از کرخه تا راین». من در دوره‌ای با این فیلم زندگی کردم، اشک ریختم و با این فیلم خاطره دارم.

قاسمی: من به‌کار همه همکارانم در همه ژانرها احترام می‌گذارم اما در فیلم‌های دفاع‌مقدسی «آژانس شیشه‌ای» را خیلی دوست دارم. البته باید بگویم که من آقای حاتمی‌کیا را نخستین بار همین امسال در جشنواره و بعد از دیدن فیلم دیدم و هم‌کلام شدیم. آن هم در حدی که از حضورشان در سالن تشکر کردم. ما مثل شخصیت الفت فیلم یکسری امتحان‌ها و موانع پیش رو داشتیم و امیدوارم مثل او به همان تعالی رسیده باشیم. من قبل از جشنواره هم گفته بودم شیار 143قرار نیست از جشنواره اعتبار بگیرد بلکه قرار است به جشنواره اعتبار بدهد. شاید همین حرف من باعث شد کلی دردسر برای فیلم به‌وجود بیاید!

ظاهرا شیار 143دعوت شده است برای حضور در جشنواره لس‌آنجلس؟

قاسمی: یک برداشت اشتباه از حرف من شده. آن دعوت جشنواره لس‌آنجلس از فیلم قبلی خانم آبیار بوده یعنی «اشیا از آنچه در آینه می‌بینید به شما نزدیکترند» و در برخی رسانه‌ها خبر به اشتباه منتشر شده است.

چقدر به اختتامیه امیدوار بودید؟

آبیار: مهم‌ترین اتفاق برای فیلمساز این است که فیلم‌اش دیده شود. من جایزه‌ام را از مردم گرفته‌ام. خوشحالم که فیلم دیده شده و این برای من کافی است. سرمایه اصلی این فیلم در واقع مردم هستند.

ظاهرا یک خاطره هم از تماشای فیلم در شب 28صفر امسال دارید؟

قاسمی: شب رحــلت پیامبر اکـرم(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) به من از فارابی زنگ زدند و گفتند که می‌خواهند فیلم را ببینند؛ مدیران جدید فارابی البته. جلسه کمی دیر شروع شد و من دم در ایستاده بودم. من تعلق‌خاطری به غریبی امام‌حسن(ع) داشتم و دارم. ما هیچ مدافعی نداشتیم؛ حتی کسی که ما را با یک تماس به جایی یا کسی سفارش بکند. خیلی‌ها جواب سربالا به ما دادند؛ مثلا ما وقت ملاقات می‌خواستیم و تازه 2 هفته بعد می‌گفتند وقت ندارند. 2 ساعت در محوطه فارابی قدم زدم. حالم خیلی دگرگون بود. بعد آقای جعفری‌جلوه و دوستان آمدند برای دیدن فیلم. بعد از دیدن فیلم، نه من که همه دوستان تا نیم ساعت با بغض با هم صحبت می‌کردند. همه به‌شدت تحت‌تأثیر قرار گرفته بودند.

می‌گفتند چطور می‌شود که این فیلم در جشنواره نیست؟

آبیار: آقای جعفری‌جلوه یکی از کسانی بود که ما را خیلی تشویق کرد دوباره برویم و بعد از برطرف شدن مشکل فنی فیلم، آن را به هیأت انتخاب بدهیم. حمایت حاتمی‌کیا از فیلم شما هم حاشیه‌هایی داشت.

قاسمی: فیلم ما به اندازه کافی کتک خورد و آثار کبودی روی آن هنوز هم پیداست. من می‌گویم اگر با فیلم ما مشکل دارید، چرا حامیان و مدافعان آن را می‌زنید؟ کار تازه چه دارید؟

ترجیح می‌دهید پرونده یک فیلم بسته شود و بروید سراغ کار بعدی؟

آبیار: فیلمنامه‌ای دارم به نام «آخرین روز» با موضوع اجتماعی که روی آن کار می‌کنم. نمی‌خواهم به‌عنوان کارگردان یک ژانر شناخته شوم.

همه سازندگان شیار 143 نویسنده و کارگردان: نرگس آبیار، مدیر فیلمبرداری: پیمان شادمانفر، تدوینگر: پیمان خاکسار، آهنگساز: مسعود سخاوت‌دوست، طراح گریم: سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس: کامیاب امین‌عشایری، مدیر صدابرداری: کامران کیان ارثی، طراح جلوه‌های بصری و تیتراژ: فرید ناظرفصیحی، مدیر تولید: محمد یمینی، عکاس: حمید جانی‌پور، صداگذار: آرش قاسمی، دستیار تهیه: حمیدرضا بختیاری، مشاور رسانه‌ای: امیرحسین ثنایی، بازیگران: مریلا زارعی، مهران احمدی، گلاره عباسی، جواد عزتی، حسام بیگدلو، یدالله شادمانی، زهرا مرادی، علی نفیسی، حمیده صادقی، سامان صفاری، محیا دهقانی و... ، محصول مؤسسه فرهنگی- هنری هنر ماندگار، تهیه‌کنندگان: ابوذر پورمحمدی و محمدحسین قاسمی. فیلم با نگاهی به رمان «اختر و روزهای تلواسه» نرگس آبیار ساخته شده و داستان زنی روستایی به نام الفت را روایت می‌کند که پسرش را راهی جبهه‌های جنگ می‌کند و 15سال منتظر بازگشت او می‌ماند.

منتشرشده در بازتاب در رسانه ها

میزگرد جایگاه زنان در سینمای‌ ایران با بررسی فیلم سینمایی شیار 143

به گزارش واحد خبرگذاری موسسه هنر ماندگار،"فیلم سینمایی شیار 143" امروز در اداره ارشاد استان تهران به بهانه حضور جایگاه زنان در سینمای ایران با حضور فعالان عرصه زنان و جامعه شناسان به نمایش گذاشته شد. پس از تماشای فیلم، توران ولی مراد مدیر شبکه ایران زنان با معرفی نرگس آبیار کارگردان و نویسنده فیلم، مرجان اشرفی زاده کارگردان ،سهیلا صادقی و اعظم راودراد استاد دانشگاه و اعضای هیات علمی دانشگاه تهران جلسه را مدیریت کرد. او گفت: ما قصد داریم در این جلسه به این پرسش پاسخ دهیم که نگاه سینمای ایران در ارتباط با زن و خانواده به کدام سمت می رود؟ برای همین ما در این جلسه به بررسی تمام فیلمهایی که امسال در جشنواره فیلم نمایش داده شد می پردازیم تا نگاه کارگردانان ونویسندگان به زنان را تحلیل کنیم.

جایگاه زن در سینما کجاست؟

پس از سخنان ولی‌مراد، سهیلا صادقی، جامعه شناس و عضو هیات علمی دانشگاه تهران با بیان اینکه هیچ تخصصی در زمینه نقد فیلم ندارد گفت: من به عنوان یک مخاطب عام که نگاه جامعه شناسانه دارد این موضوع را قضاوت می کنم. در فیلم شیار 143،زن نقش محوری دارد و به نظر من در این چند سال زنان کارگردان هرگاه به موضوع زنان پرداختند موفق بودند، مانند فیلم "هیس،دخترها فریاد نمی زنند" و یا همین فیلم ،اما وقتی به مسائل دیگر پرداختند بسیار فاجعه بار بوده است. او با بیان اینکه سینمای قبل از انقلاب به زن یک نگاه ابزاری و جنسی داشت گفت: در سینمای بعد از انقلاب در دوره اول پاکدامنی ارزشهای زنان به خوبی نشان داده شد اما هر چه جلوتر آمدیم نگاهها تغییر کرد، شاید چون سینمای ما فاقد سنت است.

صادقی در مورد سنت در سینما گفت: ما همه نوع فیلم در سینما داریم از فلسفه گرا تا سرگرمی و مبتذل،برای همین نتوانستیم به یک جمع بندی درباره نقش زنان برسیم،چون حتی وقتی زن چادر سر می کند جنبه ابزاری دارد. در یک نگاه کلی سینمای ایران فرهنگ گریز بوده نه فرهنگ ساز.مثلا فیلم "اشباح " آقای مهرجویی یک فاجعه بود چون با واقعیتهای جامعه ما تطابق ندارد و کارگردان سلیقه شخصی خود را به رخ بیننده می کشاند.

او به فیلم شیار 143 اشاره کرد و گفت: این فیلم موضوع ارزشی جنگ و انتظار را بدون غلو و ریا کردن نشان می دهد برای همین تماشاچیان دوست داشتند. صادقی با بیان اینکه در حوزه دفاع مقدس این فیلم یکی از بهترین فیلمهاست ادامه داد: با اینکه زن و مادر نقش محوری دارد اما هیچگاه در طول فیلم از لفظ مادر استفاده نشده است. کلمه "مشدی الفت" معمولا برای مردان استفاده می شود و به نظر من استفاده از آن در این فیلم اصلا توجیهی ندارد، چون زنان در جامعه به خصوص در نقش مادری می توانند بدون پسوند و پیشوند نقش آفرین باشند. این استاد دانشگاه تاکید کرد که فیلم اصلا فمنیستی نیست اما اشکال آن این است که در برخی جاها خسته کننده و طولانی می شود مانند قسمت مصاحبه ها که طولانی است. او با طرح این سوال که آیا اگر شما شخصیت مادر این فیلم را با شهادت و انتظار گره نمی زنید باز هم تقدیر می شد؟ گفت: یقینا نه،بنابراین اگر چه مادری قشنگترین مقام برای زن است اما زنان والایی داریم که مادری را تجربه نکردند اما زن بودن را تجربه می کنند و ممکن است ارزش آنها کمتر از الفت این فیلم نباشد. او گفت: دغدغه من این است که سینمای ایران توازن و تعادل ندارد و گاهی سعی دارد همه آسیبها را در یک فیلم نشان دهد که نمونه آن فیلم "قصه ها" بود که پرخاشگری،اعتیاد،فرار و فحشا را مطرح کرد بدون اینکه نگاه درستی به آنها داشته باشد. صادقی گفت: من فیلم"چند متر مکعب عشق" را دوست داشتم چون رابطه قشنگ عشق را نشان داد، اما یک سیاهنمایی داشت که ما را در مورد افغانها نژادپرست نشان می دهد. به نظر من کارگردانان نباید تنها زندگی زنان طبقه متوسط خاص را نشان دهند و باید به کف خیابان بروند. این جامعه شناس گفت: متاسفانه رابطه کارگردانان با دانشگاه قطع است و از مطالعه و تحقیق اساتید استفاده نمی کنند در حالیکه کارگردان نباید برای سلیقه خود فیلم بسازد. نباید مطالبات غیرمعقول و غیرواقعی داشته باشیم. الان باید مشخص شود بعد از این همه سال جایگاه زن در سینما کجاست و تا کی زنان باید دچار محرومیت منزلتی باشند.

ماندگار شدن شخصیت زن

سپس مرجان اشرفی زاده کارگردان و نویسنده که تجربه ساخت فیلمهای کوتاه را دارد گفت: من فکر می کنم اساس سینما این است که حتی موضوعات پیش پا افتاده را عمیق و جالب نشان دهیم. او در پاسخ به صادقی گفت: من با شمام مخالفم و معتقدم اگر یک فیلمی در مورد زنان خوب ساخته شود حتی اگر پسر او قاچافچی هم باشد مخاطب با او همدردی می کند و این هنر نویسنده و کارگردان است. من امسال اکثر فیلمها را دیدم و به نظرم یک خستگی در تولیدات بود که شاید به خاطر خستگی در جامعه بود که در فیلمها منعکس شده بود. اشرفی زاده معتقد است که بهترین شخصیت پردازی برای زنان در جشنواره امسال در فیلم های "قصه ها" و "برف" بود: همانطور که مادر فیلم آقای حاتمی ماندگار شد به نظرم مادر فیلم شیار 143 هم ماندگار می شود و این فیلم برای همه مادران تکان دهنده است. او گفت: فیلم" عصبانی نیستم" فیلم خوبی است ،اما شخصیت زن در این فیلم خیلی منفعل است و هیچ تلاشی برای همسرش انجام نمی دهد درحالیکه واقعیت جامعه ما این است که زن و مرد پا به پای هم کار می کنند. در مقابل فیلم "خانم"، مرد را ضعیف النفس نشان می دهد و به جامعه تعمیم می دهد که دور از انصاف است. کوتاه شدن فیلم در اکران عمومی نرگس آبیار کارگردان فیلم درباره طولانی بودن فیلم گفت: من باید زمینه چینی می کردم تا سابقه مادر و فرزند را نشان دهم و بیننده دلش بلرزد اما در اکران عمومی حتما کوتاه تر می شود. او ادامه داد: من سعی کردم در این فیلم ارزشهای جنگ را نشان دهم تا حتی نسلی که آن را تجربه نکرده بتواند لمس کند و به نظرم موفق بودم. در بیشتر روستاها از لفظ مشدی استفاده می شود. دوست ندارم فیلم من را فمینیستی بدانند.

مردسالارانه و زن سالارانه

همچنین اعظم راوردراد جامعه شناس و عضو هیات علمی دانشگاه تهران گفت: من سالهاست بر روی جامعه شناسی سینمای زنان کار می کنم اما نمی دانم چرا همه در مورد پیام و محتوای فیلم صحبت می کنند و هیچ کس در مورد ویژگی مهم فیلم که سرگرم کردن است نقدی ندارد. او با بیان اینکه فیلم در درجه اول باید فیلم باشد و جنبه هنری آن غلبه داشته باشد تا مخاطب را جذب کند گفت: مرحله بعد این است که حرف حساب بزند. متاسفانه ما در تحلیل فیلم به باید و نباید می رسیم در حالیکه در مورد هنرمند این چنین نیست چون او از تحلیل هنری استفاده می کند،بنابراین اگر کارگردان فیلمی با انگیزه قوی از شناخت فضای اجتماعی و زنان بسازد، تبدیل به شاهکار می شود. راوردراد با اشاره به اینکه امسال و سال قبل انتخاب مردم فیلم ساخته کارگردانان زن بود گفت: بنابراین در عرصه کارگردانی زنان جای کار داریم و آنچه که در شیار 143 مورد توجه است تفاوت نگاه به زن است. فیلمها باید ذائقه مخاطبان را پاسخگو باشند و به نظرمن سینمای ایران باید تنوع داشته باشد تا مخاطب حق انتخاب داشته باشد و به شناخت برسد. او گفت: هر کدام از ما نظرات اجتماعی و شناخت آگاهانه از جامعه داریم، بنابراین اگر یک هنرمند فیلمی می سازد یک چشم اندازی دارد. این جامعه‌شناس در مورد فیلم "پرویز، شاهدخت، آذر و دیگران" گفت: متاسفانه این فیلم ثبت نظام مردسالارانه است که نگاه سنتی به زن دارد و با نگاه طنز به این موضوع پرداخته است. فیلم "خانه پدری" بهترین فیلمی بود که تحولات نظام مردسالارانه را در تاریخ نشان داد که در ابتدا مرد فاعل مطلق است و زن عاملیت دارد ،اما در نسلهای بعد که جامعه تحول پیدا می کند زن هم فاعلیت پیدا می کند و به جامعه امروزی می رسد. او گفت: اما به نظر من پایان فیلم یک امیدواری است نه واقعیت ،چون نظام فکری ما را نشان می دهد که در طول تاریخ چگونه شده است. نگاه ابزاری به زن در پایان این مراسم ولی مراد، به جمع بندی جلسه پرداخت و گفت: متاسفانه در سینمای ایران یک نگاه کلیشه ای و ابزاری به زن وجود دارد،مثلا در فیلم "طبقه حساس" به زن یک نگاه کاملا ابزاری شد. در سینمای ایران اگر زن دکتر، استاد دانشگاه یا هر کس دیگری باشد باز هم به عنوان یک زن خانه دار با او برخورد می شود،بنابراین تعادلی در نشان دادن شخصیت زن در سینمای ایران نداریم. ولی مراد ادامه داد: در فیلمهای ما وقتی اختلاف خانوادگی و مشکلات را نشان می دهد عکس العمل زن قهر و ترک منزل است و حتی اگر کودک آسیب می بیند مقصر زن است. زنان کارگردان باید به جایگاه زنان در جامعه توجه کنند و با سیاه نمایی این موضوع را نشان ندهند.

منتشرشده در بازتاب در رسانه ها
چهارشنبه, 22 مرداد 1393 ساعت 03:02

فیلم شیار 143 نامزد جایزه جشن انجمن منتقدان

فیلم سینمایی شیار 143 نامزد دریافت جایزه جشن انجمن در 6 بخش منتقدان شد


در آستانه برگزاری هشتمین دوره برگزاری جشن انجمن منتقدان، فیلم سینمایی "شیار 143" به جمع نامزدهای دریافت بهترین فیلم از نگاه منتقدان راه یافت.

به گزارش روابط عمومی موسسه فرهنگی هنر ماندگار، فیلم سینمایی "شیار 143" با نامزد شدن در 6 بخش بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه نویس، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین طراحی صحنه و لباس، بهترین چهره پردازی، بهترین مهندسی صدا در هشتمین جشن انجمن منتقدان مورد توجه قرار دارد. بدین ترتیب ابوذر پورمحمدی و محمدحسین قاسمی، نرگس آبیار، مریلا زارعی، کامیاب امین عشایری، سودابه خسروی، آرش قاسمی به ترتیب نامزدهای دریافت جایزه در بخش های ذکر شده هستند.

فیلم سینمایی "شیار 143" همچنین در سی و دومین جشنواره فیلم فجر نیز 3 سیمرغ بلورین در بخش های بهترین کارگردانی ویژه هیات داوران، بهترین فیلم از نگاه مردمی و بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد و در 8 جایزه را هم در بخش تجلی اراده ملی به خود اختصاص داد.

این اثر داستان زنی به نام الفت است که در انتظار فرزند خود خبر خوشی دریافت کرده و به آن دل می بندد...

منتشرشده در اخبار موسسه
دوشنبه, 30 تیر 1393 ساعت 03:04

فیلم یک روز پس از دهمین روز

فیلم یک روز پس از دهمین روز


فیلم یک روز پس از دهمین روز

فیلم مستند یک روز پس از دهمین روز به روایت زندگی پیرمردی دیوانه که تیمار دار شتر برای قربانی کردن مراسم عاشوراست می پردازد.

اکران فیلم یک روز پس از دهمین روز در جشنواره های زیر:
• جشنواره بین المللی فیلم بروکلین (آمریکا - 2009)
• زردآلو طلایی IFF ایروان (ارمنستان - 2008)
• جشنواره بین المللی فیلم آسیا اقیانوسیه (آمریکا - 2010)
• جشنواره فیلم Felexiff (استرالیا - 2008)
• جشنواره بین المللی فیلم جشنواره آزا (یونان - 2008)
• جشنواره بین المللی I seen films (ایتالیا - 2008)
• جشنواره بین المللی فیلم اسماعیلیه (مصر - 2008)
•جشنواره بین المللی فیلم NPS New Arrivals (هلند - 2008)
• جشنواره بین المللی روز مستند فیلم بیروت (لبنان - 2009)
• جشنواره بین المللی فیلم باتومی (گرجستان - 2009)
• جشنواره بین المللی فیلم Planet focus (کانادا - 2009)
• جشنواره بین المللی فیلم Paso Digital (آمریکا - 2009)
• جشنواره بین المللی فیلم Elcojo ojo (اسپانیا - 2009)
• جشنواره بین المللی فیلم آرپا (آمریکا - 2009)
• جشنواره بین المللی فیلم Euganea (ایتالیا - 2010)

جوایز دریافت شده فیلم یک روز پس از دهمین روز:
• بهترین فیلم مستند از جشنواره بین المللی فیلم اسماعیلیه (مصر - 2008)
• بهترین فیلم مستند از جشنواره بین المللی فیلم آزاء (یونان - 2008)
• بهترین فیلم مستند جشنواره فیلم تصویر عاشورا (ایران - 2008)
• جایزه بزرگ جشنواره بین المللی فیلم باتومی (Georgia - 2009)
• بهترین مستند بین المللی جشنواره فیلم Euganea (ایتالیا - 2010)
• نامزدی بهترین فیلم مستند جشنواره فیلم آرپا (آمریکا - 2009)
• نامزدی بهترین فیلم مستند جشنواره بین المللی فیلم NPS New Arrivals (هلند - 2008)

عوامل سازنده فیلم مستند یک روز پس از دهمین روز:
نویسنده و کارگردان: نرگس آبیار



تصاویر و عکس های فیلم مستند یک روز پس از دهمین روز :



منتشرشده در فیلم های مستند
دوشنبه, 30 تیر 1393 ساعت 19:09

فیلم روزهای سرد زمستان

فیلم روزهای سرد زمستان


فیلم مستند روز های سرد زمستان

فیلم روزهای سرد زمستان مستندی است که به زندگی معثیت مردم عراق در سالهای اشغال می پردازد. اقتصاد در این مستند به عنوان محور اصلی بعد از تحولات کشور همسایه قرار گرفته است.

عوامل تهیه کننده فیلم مستند روزهای سرد زمستان
تهیه کننده: ابوذر پور محمدی
کارگردان: محمد حسین قاسمی ، سلمان ابوطالبی
نویسنده: حسن میرزایی
تصویر: احسان دادرس
تدوین: کامران جاهدی
صدا: حسین قورچیان



تصاویر و عکس های فیلم مستند روزهای سرد زمستان :



منتشرشده در فیلم های مستند
دوشنبه, 30 تیر 1393 ساعت 18:57

فیلم رادیو جوب شور

فیلم رادیو جوب شور


فیلم مستند رادیو جوب شور

فیلم مستند رادیو جوب شور به روایتی متفاوت از زندگی شهید صادقی می پردازد او عضو موسسین رادیویی در زمان پهلوی بوده که به این وسیله مبارزات فرهنگی با رژیم پهلوی می پرداختند.
این فیلم جایزه ویژه جشواره جایزه ی بزرگ شهیدآوینی را کسب کرده و نیز جوایزی چون بهترین فیلم مستند، بهترین تدوین، بهترین صداگذاری را از خاوران کسب کرده است.

عوامل تهیه کننده فیلم مستند رادیو جوب شور
تهیه کننده: رضا شهبازی
کارگردان: محمد حسین قاسمی ، سلمان ابوطالبی
نویسنده: حسن میرزایی
تصویر: احسان دادرس
صدا: محسن غفاری
تدوین: محمد حسین قاسمی ، سلمان ابوطالبی



تصاویر و عکس های فیلم رادیو جوب شور :



دانلود فیلم مستند رادیو جوب شور :



منتشرشده در فیلم های مستند
دوشنبه, 30 تیر 1393 ساعت 03:04

فیلم ردپایی بر گود

فیلم ردپایی بر گود


فیلم مستند ردپایی بر گود

فيلم مستند ردپايی بر گود، زندگی شهيدان عابدی را روايت مي کند اين دو برادر از پهلوانان زورخانه ای بوده اند که در طول سالهای جنگ از فرماندهان لشکر 17 علی بن ابی طالب به شمار می رفتند و زندگی سرشار از حماسه داشتند.
اين فيلم جايزه بهترين فيلم جشواره فردوس و جايزه بهترين تدوين جشواره فيلم خاوران را کسب کرده است.

عوامل تهيه کننده فيلم مستند ردپايی برگود
تهيه کننده: رضا شهبازی
کارگردان: محمد حسين قاسمی ، سلمان ابوطالبی
نويسنده: نرگس آبيار
تصوير: سلمان ابوطالبي ، حميد بختياری
تدوين: سلمان ابوطالبی
صدا: مصطفي کوچکی



تصاویر و عکس های فیلم ردپایی بر گود :



دانلود فیلم مستند ردپایی بر گود :



منتشرشده در فیلم های مستند
دوشنبه, 30 تیر 1393 ساعت 03:04

فیلم عراق فقط نفت نیست

فیلم عراق فقط نفت نیست


فیلم مستند عراق فقط نفت نیست

فيلم مستند عراق فقط نفت نيست به روايت ماجرای نفت در کشور عراق در سالهای اشغال می پردازد. نفت شايد مهمترين دليل حمله به کشور عراق بود..

عوامل تهيه کننده فيلم مستند عراق فقط نفت نيست
تهيه کننده: ابوذر پور محمدی
کارگردان: محمد حسين قاسمی ، سلمان ابوطالبی
نويسنده: حسن ميرزايی
تصوير: احسان دادرس
تدوين: کامران جاهدی
صدا: حسين قورچيان



تصاویر و عکس های فیلم عراق فقط نفت نیست :



منتشرشده در فیلم های مستند
یکشنبه, 29 تیر 1393 ساعت 19:00

فیلم مجاهدت های خاموش

فیلم مجاهدت های خاموش


فیلم مستند مجاهدت های خاموش

فیلم مستند مجاهدت های خاموش به روایت زندگی شهید نیلی می پردازد این شهید خدمات فراوانی در زمینه های صنعتی در کارنامه خود دارد و از اشخاص تاثیر گزار در مهندسی جنگ ایران زمین بود.

عوامل تهیه کننده فیلم مجاهدت های خاموش
تهیه کننده: ابوذر پور محمدی ، محمد حسین قاسمی
کارگردان: علی جهانی
نویسنده: نرگس آبیار
تدوین: علی جهانی
تصویر: تیمور تیموری


تصاویر و عکس های فیلم مجاهدت های خاموش :



منتشرشده در فیلم های مستند
صفحه1 از4